من در کمال ازادی و در منتهای صداقت کسی را که به من اهانت کرده می بخشم و او را از ذهن خودم خارج میکنم.من از خطای او چشم پوشی میکنم.من فردی ازاد هستم او هم ازاد است.من امروز اعلان عفو عمومی می کنم و هر کس را که به من بدی کرده می بخشم و برای جملگی ارزوی تندرستی وشادی و خوشبختی میکنم.من این کار را با خلوص نیت و از صمیم قلب انجام می دهم و هر وقت که به این فرد که به من بدی کرده است می اندیشم به خود میگویم:((من تو را ازاد کردم.دعای خیر من بدرقه تو باد.من ازاد شدم و تو هم ازاد شدی.))