جای آن دارد که چندی هم ره صحرا بگیریم

بخت و اقبال در هیچ تصادف و اتفاقی دخالتی ندارد و همه چیز طبق نظمی معین صورت می گیرد.

یعنی اگر دعای ما مستجاب شود اجابت ان به علت قوانین فکر و روح ما بوده خواه از ان اگاه بوده ایم یا نبوده ایم.

اگر گمان کنیم که با التماس و تضرع و زاری موجب ان می شویم تا خدای متعال قانون هستی و حیات را به میل ما تغییر دهد سخت در اشتباه رفته ایم این خود ما هستیم که خواست خود را اجابت میکنیم و این ضمیر ماست که اثر فکر و اندیشه ما را ظاهر و اشکار میسازد و بر حسب تاثیری که پذیرفته پاسخ لازم را میدهد