محرم
در ماه محرم هستیم و طبق اداب و رسوم ما. شیعیان در این ماه به سوگواری حسین ابن علی می پردازند تنها به این علت محبت حسین رو می خواهند.
از خودمان به پرسیم؟ و منصفانه هم جواب بدیم که چند نفر مان حسین رو میشناسیم
در چه سالی به دنیا امد؟
در کجا بزرگ شد؟
چکار می کرد؟
زینب کجا بود؟ و چی بود؟
چی شد که اول رفت مکه بعد از مکه رفت به سوی کوفه؟
چرا زمانی که اخرین شمشیر هاشو میزد میگفت: کو یاری کننده ای که مرا یاری کند؟
بعد از عاشورا زینب کجا رفت؟ چی شد؟ چی گفت؟
در بازارها و در معابر صدای نوحه خوانی هایی رو میشنویم که باصدای بلند به سر و صورت خود می زنند. و برای حسین گریه می کنند و نوحه میخوانند. برای حسینی که ازاد زیست و ازاد کشته شد
میگن حسین مظلوم!!! اخه کدام مظلوم؟ مظلوم به کسی می گویند که نا خواسته به او ظلم شود و راضی به ظلم به خود نباشد. حسین خودش خواست که رفت. مگه من گفتمش بره کشته بشه؟ که براش گریه کنم؟ این مردم حدود هزار و چهارصد ساله که برای حسین گریه میکنن به کجا رسیدن؟ جز بدبختی؟ و با مشکی پوشیدن و سینه زدن و نوشتن رو شیشه ماشین هاشون می خوان بگویند که اسلام انها مکتب انها مذهب انها کهنه نشده!!
بیاییم حسین رو بشناسیم نه ان گونه که تا به حال به گفتن یا شناختیم. باید به معنای واقعه ای حسین رو شناخت!!!! و پیشنهاد میکنم که کتاب "حسین وارث ادم" رو مطالعه کنید
در زیر چکیده ای از نوشته های دکتر شریعتی رو در مورد حسین و شهادت گذاشته ام که به صورت pdf هست.